Waarom de grootste pijn van chronische pijn niet in je lichaam zit
Je staat op, kijkt naar buiten en het is prachtig weer. "Zal ik een spontane wandeling maken?" schiet er door je hoofd. Maar nog voordat de gedachte goed en wel is geland, volgt de berekening. Als ik nu ga wandelen, kan ik dan vanavond nog wel koken? Hoeveel pijn gaat me dit morgen kosten? Heb ik nog wel genoeg energie voor de rest van de week?
De spontaniteit is weg. Alles wordt een logistieke planning.
Als je moet leven met chronische pijn, herken je dit scenario waarschijnlijk als geen ander. Maar als we eerlijk zijn, is de fysieke pijn vaak niet eens het zwaarste deel van de strijd. De grootste pijn zit in alles wat je daardoor langzaam kwijtraakt.
De wereld die steeds een stukje kleiner wordt
Chronische pijn is een dief. Het steelt niet in één keer je hele leven, maar neemt elke week een klein stukje mee.
Eerst stop je met die intensieve sport. Dan sla je die verjaardag van een vriend over, omdat het te druk en te vermoeiend is. Vervolgens merk je dat een middag spelen met de kinderen al te veel van je vraagt. Een weekendje weg? Dat voelt inmiddels als het beklimmen van de Mount Everest.
Je wereld wordt, millimeter voor millimeter, kleiner. Totdat je overblijft met een leven dat grotendeels bestaat uit managen, doseren en overleven. Gewoon... leven, lijkt ineens heel ver weg.
Te vaak gaan traditionele therapieën hierin mee. De focus ligt continu op wat er niet kan, op de pijn, en op het managen van de klachten. Maar als we alleen maar focussen op de pijn, blijven we onbewust gevangen in die krimpende beweging. Terwijl herstellen van chronische pijn voor mij over veel meer gaat dan minder pijn. Het gaat over je leven terugkrijgen. Zodat je weer kunt doen wat voor jóu belangrijk is. Want uiteindelijk gaat het niet om een pijnvrij lichaam—het gaat om een vrij leven.
Maar hoe zorg je er nu voor dat je weer kunt gaan leven in vrijheid?
Het fundament van herstel: Jouw 'WAAROM'
Herstellen van chronische pijn vraagt veel van je. Het is een weg van vallen en opstaan, van geduld en van diepgaand werk. Juist omdat het soms zo intensief is, is er één ding dat je glashelder moet hebben: Waarom doe je dit eigenlijk?
Als de motivatie alleen maar is 'minder pijn hebben', is dat vaak niet tastbaar genoeg op de moeilijke dagen. We moeten bouwen aan een visie voor de toekomst. Wat wil je weer kunnen? Wat mist er nu écht in je leven? Welke waarden zijn voor jou fundamenteel, maar hebben al veel te lang geen aandacht meer gehad?
Denk bijvoorbeeld aan waarden zoals:
Connectie: Het diepe, ongedwongen contact met de mensen om je heen.
Creativiteit: Iets maken, creëren, of expressie geven aan wat er in je leeft.
Zelfzorg: Echt luisteren naar en liefdevol zorgen voor je eigen lichaam en geest.
Als je weet welke waarde jij de komende tijd weer belangrijk wilt maken, heb je een kompas. Dan vecht je niet meer alleen tegen de pijn, maar bouw je aan de richting waar je wel naartoe wilt.
Het visionaire deel: Wat kan er NU al? (Hoe klein ook)
Als we denken aan een waarde als 'connectie', denken we al snel aan een hele avond uit eten met een vriendengroep. En omdat dat nu te zwaar is, doen we maar helemaal niets. Maar dat is de valkuil. Het houdt je vast in de wachtstand.
Ik richt me dolgraag op het visionaire deel: kijken naar wat er áchter de pijn ligt, en onderzoeken wat we daarvan nu al kunnen doen. Ook al voelt dat nu nog heel klein. Je hoeft namelijk niet te wachten tot je 100% pijnvrij bent om weer te gaan leven naar jouw waarden. Je kunt vandaag al een mini-stapje zetten binnen de grenzen van wat nu haalbaar is.
Koppel eens een kleine actie aan de waarde die jij mist:
Is creativiteit jouw waarde? Je hoeft geen uren te schilderen; begin eens met 10 minuten kleuren of een simpele schets in een schriftje.
Mis je connectie? Je hoeft niet op bezoek; bel die ene goede vriend of vriendin voor een kort gesprek van een kwartier vanaf de bank.
Staat zelfzorg bovenaan? Maak er een moment van door bewust een warm bad te nemen of 5 minuten rust te pakken met je favoriete muziek.
Door deze kleine acties bewust te koppelen aan je diepere waarden, zet je de deuren van je wereld weer op een kier. Je laat je zenuwstelsel — en jezelf — ervaren dat er, ondanks de pijn, nu al stukjes vrijheid geleefd kunnen worden. Stapje voor stapje maak je je wereld zo weer groter.
Gratis Masterclass: Breng jouw alarmsysteem weer tot rust
Het herstellen van je vrijheid begint met het durven kijken naar wat er wél kan en waar je naartoe wilt bewegen.
Binnenkort geef ik een gratis Masterclass waarin we hier samen dieper op ingaan. Ik leg je uit waarom chronische pijn blijft bestaan én hoe je jouw zenuwstelsel kunt helpen om het alarmsysteem weer tot rust te brengen, zodat er weer ruimte ontstaat voor de dingen die er voor jou écht toe doen.
» Meld je hier gratis aan voor de masterclass
Ik ben heel benieuwd naar jouw 'Waarom': Welke waarde heeft bij jou te lang op de achtergrond gestaan, en welk piepklein stapje zou jij deze week al kunnen zetten om die waarde weer wat aandacht te geven?
